Przerwanie biegu zasiedzenia
Aby skutecznie zasiedzieć nieruchomość należy ją posiadać przez określony okres czasu (obecnie 20 lub 30 lat), bieg tego terminu ulega jednak przerwaniu w wyniku działań podjętych przez wnioskodawcę.
Czym jest przerwanie biegu terminu
Bieg terminu zasiedzenia nie ma odrębnej regulacji, stosuje sięw tym zakresie odpowiednio przepisy dotyczące biegu przedawnienia roszczeń (art. 117 – 125 kodeksu cywilnego). I tak przerwanie biegu zasiedzenia, w związku z powyższymi normami, oznacza, że dotychczasowy bieg terminu zostaje wstrzymany (np. na etapie 15 lat) – a nawet po oddaleniu roszczeń właściciela nie jest kontynuowany a zaczyna biec od początku.
Co powoduje przerwanie biegu zasiedzenia
Zgodnie z art. 123 kc, przerwanie biegu zasiedzenia może być spowodowane:
- przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia;
- przez wszczęcie mediacji.
Jako przesłankę przerwania biegu przedawnienia (czyli normy stosowane odpowiednio do zasiedzenia) kodeks wskazuje również uznanie zobowiązania. Z uwagi jednak na specyfikę instytucji zasiedzenia- doktryna podnosi, że nie można tego przepisu zastosować. Uznanie przez zasiadującego tego, że zajmuje daną nieruchomość bezprawnie- może jedynie spowodować wydłużenie terminu – z uwagi na jego złą wiarę (30 lat zamiast 20)- nie powoduje natomiast przerwania biegu przedawnienia.
Z uwagi na szeroką definicję czynności wierzyciela (właściciela nieruchomości) skutkujących przerwaniem biegu przedawnienia, poniżej przedstawiam kilka przykładowych:
Podobne artykuły: | Polecamy: |



