Nowelizacja z roku 2000

Nowelizacja z roku 2000 zmieniła zakres rozróżnienia na małe i duże wspólnoty. Przed tą nowelizacją za małe wspólnoty mieszkaniowe – rządzące się zasadami ustalonymi w Kodeksie cywilnym uznawano te które liczą sobie do 10 lokali. Ponieważ liczba ta okazała się zbyt duża dla sprawnego funkcjonowania wielu wspólnot, po nowelizacji z 2000 roku małe wspólnoty mogą liczyć do 7 lokali, w związku z czym wspólnoty liczące 8 i więcej lokali podlegają już reżimowi zarządzania ustalonemu w Ustawie o własności lokali.

Nowelizacja ta wprowadziła też możliwość zmianę sposobu liczenia głosów przy podejmowaniu uchwał przez właścicieli lokali, umożliwiając wprowadzenie głosowania zgodnie z zasadą, że na jednego właściciela przypada jeden głos, jeżeli wniosek w tym przedmiocie złożą właściciele posiadający co najmniej 1/5 udziałów w nieruchomości wspólnej.

Ustawa rozszerzyła krąg czynności wykraczających poza zakres zwykłego zarządu, dla których wymagane jest podjęcie uchwały właścicieli lokali. Wprowadzono także wymóg dla zarządu bądź zarządcy do posiadania pełnomocnictwa od właścicieli lokali dla podejmowania czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu. W przypadkach, gdzie dla danej czynności wymagane jest zachowanie formy szczególnej (np. aktu notarialnego) uchwała właścicieli udzielająca takiego pełnomocnictwa musi zostać podjęta także w odpowiedniej formie szczególnej.